Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is
Carol Ann Duffy

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Nieuw is dat de dagen vanaf 1 januari 2019 zijn genummerd; op 31 december kom ik uit op 365.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 42 - Benno Barnard: Voor een geadopteerde...

maandag 16 oktober 2017

Voor een geadopteerde dochter

Ik kan toch niet meer zingen over de klaaglijke wind

die op de deur klopt en over ouwe liefdes zanikt,
kind van alweer zestien? Mijn hart is koud geworden.

De herten burlen plichtmatig in de romantische verte
van een voorbije wereld en de wind blaast de jachthoorn
van november schor. Weer gaat Apollinaire ervandoor

in Stavelot en betaalt geen franc: die Franse kitsch
van honderd jaar geleden. Maar wat weet jij daarvan,
al hangen dezelfde verlangens als toen in de bittere lucht

van mijn zestigste herfst? Jij gelooft nog in het gerucht
van de liefde en het verhaal van de groene jager
die je mee zal nemen, mijn kind van een andere man.

2017


Nog één keer terug naar
Het trouwservies van Benno Barnard (zie hier en hier). Een gedicht ter gelegenheid van de zestiende verjaardag van zijn geadopteerde dochter.

Een geadopteerde dochter bestaat niet, zegt De Liefste, ook al is zij kind van een andere man. Dochters zijn dochters. In zijn aantekeningen achterin spreekt Barnard wel over haar als mijn dochter Anna. De aanleiding is gruwelijk:

Voor een geadopteerde dochter
schreef ik twee jaar voor mijn dochter Anna omkwam bij een verkeersongeluk. Het bevat elementen van het gedicht Hôtel du-mal-aimé van Guilliaume van der Graft(dichterspseudoniem van Benno Barnards vader Willem Barnard, fv). Ik heb geaarzeld of ik dit gedicht moest opnemen - toen besloten dat weinig meer was dan niets.
 

Archief 2017