Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 35 - Jan Boerstoel: Afscheid

zaterdag 02 september 2017

Ruim drie jaar lang lag ik vóór zaterdag en dauw
al bij u op de mat om u te amuseren
(of confronteren, provoceren, irriteren)
met wat ik in de week daarvoor weer niet blauwblauw

kon laten, mocht ik dichten over politiek
of sport of kunst of mensen die niet deugen wilden,
mijn eigen leven ook, dat niet zo veel verschilde
van dat van u... Maar daaraan, hooggeëerd publiek,

komt nu een eind, ik ga (geprezen en misprezen)
weer heel iets anders doen. Dank, dat u mij wou lezen.

2000



Naar aanleiding van mijn aandacht voor zijn sonnettines (zie hier en hier en hier) stuurde Jan Boerstoel mij het gedicht waarmee hij 13 september 2000 zijn wekelijkse tienregelige poëtische krantenbijdrage op de actualiteit (eerst voor
het Parool, later AD) beëindigde.
Ik stop nog niet:
Fijn, dat u mij wilt lezen.

Archief 2017