Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 35 - S. Carmiggelt: Het is zo jammer...

woensdag 30 augustus 2017

Het is zo jammer, dat je 't leven léven moet.
Dat er geen trucje is, geen ezelsbrug,
geen zonnig weggetje, achter de strenge rug
van vader Lot, die uitmaakt wat je doet.

Het is zo jammer, dat 't niet met slapen gaat.
Dat je voortdurend uit je bed moet komen,
omdat er weer een gat slaat in je dromen,
zodra de waakse wekker opwekt tot de Daad.

Het is zo jammer, dat 't niet met drinken gaat.
Dat je per roes niet door je dag kunt roezen.
Zo vaag... Alle gedachten onder roze hoezen.
Maar je drinkt nooit genoeg en iedereen is kwaad.

Het is zo jammer, dat 't niet met schrijven gaat.
Zo'n pen is mooi, maar krast toch in graniet.
Erg leuk hoor, maar het Antwoord is het niet.
Je doet je best - de waarheid loopt op straat.

Het is zo jammer, dat 't niet met minnen gaat.
Ook hier zijn alle dichters lieve leugenaars.
De zoetste kussen krijgen allengs iets onwaars,
een makke plicht, waarbij de tijd de roffel slaat.

Het is zo jammer, dat 't niet met idealen gaat.
De lijstaanvoerder ruikt al spoedig uit de mond.
Zijn woord is als de wereld - koud en rond
en rolt gewillig in de gaatjes van z'n automaat.

Het is zo jammer, dat 't niet met dansen gaat,
met springen, met vervoering, met muziek.
Maar naast je walmt toch altijd weer die kliek.
En dat verlamt - dan val je terug op straat.

Neen jongens, neen - er is geen dartel spel,
geen ezelsbruggetje, geen hoek in 't plantsoen.
Je moet de woorden zeggen en de stappen doen,
het leven léven dus. Maar jammer is het wel... 

1956 

Archief 2017