Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is
Carol Ann Duffy

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Nieuw is dat de dagen vanaf 1 januari 2019 zijn genummerd; op 31 december kom ik uit op 365.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 33 - Hester Knibbe: En altijd reizen...

maandag 14 augustus 2017

En altijd reizen met ons de dingen, een leven
gewoonten slepen we mee om wie we zijn
niet compleet te verliezen. Je zoekt uit: dit

wel, dat overbodig, die trui comfortabel hoewel
haast versleten, een boek voor de stilte, het lijf
stelt zijn eisen, zijn sokken, een kijker

pen papier en niet te vergeten
een kiekdoos om al het uitheemse
in kleine beelden mee te nemen. Terug

weer beslissen, dit kan wel
blijven, heeft het nog zin om die trui
toch versleten, dat boek al gelezen of zal ik

dan maar - Je vond ondertussen subliem en
uniek, juist wat je zocht, boeken van ginds
een wonder van ronde schoonheid

die steen. Zo dringen dingen zich op gaan listig
in je gezichtsveld liggen of maken een tikkend
geluid in je hoofd: straks ga je me missen.

2017
 

As, vuur is de nieuwe bundel van dichteres Hester Knibbe (1946). {Zie ook hier.) Die valt in twee delen uiteen en bovenstaand gedicht komt uit het tweede deel, dat draait om de vraag wat reizen voor de dichteres betekent en hoezeer dat haar kijk beïnvloedt op wat er is en wat zij ziet.

Een leven gewoonten slepen we mee om wie we zijn, denk je te lezen, maar dat staat er niet, want: om wie we zijn niet compleet te verliezen. In bovenstaand gedicht ook een letterlijke reis: wat slepen we mee en terug weer beslissen... Morgen meer.

Archief 2017