Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 31 - Jos Versteegen: Woon ik hier

woensdag 02 augustus 2017

Welnee, die meisjespop is niet van mij,
die foto ook niet, met dat blonde haar.
Vanmiddag komt mijn vader, die weet alles.
Ik denk dat ik moest wassen, thuis, en strijken,
veel werk, met hoeveel waren wij, met veel.
Die grote klassen, 's zomers in een bus
vol liedjes, boterhammen, ergens heen.
Ik heb gezongen in een koor, ik danste.
Vanmiddag komt mijn vader, die weet alles.
Mag ik nu ook iets vragen? Woon ik hier?

Dan staat u op, loopt naar de gangdeur toe,
die openstaat, en leest uw naam, voluit.
Vanmidag komt uw man, en die weet alles.

2017


Voor de derde en laatste dag Jos Versteegen. Nu met het titilgedicht van zijn bundel. Uit het nawoord:
Vaak ben ik ontroerd geweest. Bijvoorbeeld toen een mevrouw met wie ik zat te praten, plotseling de vraag stelde: "Woon ik hier?" Ze stond op en ging het bordje aan de buitenkant van haar deur controleren. Hardop las zij haar naam. 


 
 

Archief 2017