Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 30 - Huub van der Lubbe: Broer en zus

zaterdag 29 juli 2017

Wat ken ik jou, mijn zus, nu helemaal?
Van huis uit, ja, maar dat is lang geleden
En volgens mij was ik toen al totaal
Verslingerd aan mijn eigen bezigheden

We kozen beiden onze eigen weg
Jij bleef graag daar en ik vertrok naar ginder
Dat is het leven en niet goed of slecht
Maar gaandeweg zie je elkaar nog minder

Ik ken je dus niet goed, mijn lieve zus,
In je bijzonderheid. Maar wel in wezen
Steeds kan ik als ik je weer zie en kus
De ziel van mama in je ogen lezen

2010


Gisteren
de liedauteur Huub van der Lubbe, vandaag de dichter. Zelf maakt hij ook dat onderscheid en dus zijn er bundels met alleen gedichten en met alleen liedteksten. In
Guichelheil pakt hij breder uit en plaatst hij zijn werk in verschillende afdelingen: de liedteksten (voor De Dijk), de gedichten (voor dichtersclub Condordia), zijn vertaalde liedteksten (zoals van Solomon Burke, Bob Dylan en Cole Porter) en zeven vertaalde sonnetten van William Shakespeare (eveneens voor Concordia).

Bovenstaand gedicht schreef hij ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van zijn zus Marleen. Je voelt waar hij heen gaat en toch ontroert hij je, die slotzin..



Archief 2017