Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 30 - Marc Tritsmans: Niet zonder hen

zondag 23 juli 2017

Je hart dat uit je borst naar buiten wil
wanneer je iemand weerziet die je zonder
het te weten al heel lang aan het missen was

dat is precies wat mij gebeurt in de bocht
van de rivier, in tegenlicht tegen de blauwe
lucht, op de zonovergoten open plek in het bos

als ik hen ontmoet: ijsvogel, buizerd, ree en specht
goddank zijn zij er nog steeds, ze hebben zich
nog even langer uit onze klauwen weten te redden

want dat is de laatste dag die ik bovenal vrees
waarop geen enkel dier meer te zien of te horen
nog slechts het luidruchtig gebalk, het doelloos

geklooi van de eigen dwaze soort, al onze
kansen om nog ooit door deze schepping
te worden aanvaard voorgoed vergooid.

2017


In december nam ik hier al een gedicht van Marc Tritsmans (Antwerpen, 1959) op. Nu staan er zeven nieuwe gedichten van zijn hand in de laatstverschenen editie van
Het Liegend Konijn (2017 / 1). Een zevenluik, zoals al blijkt uit de titels: Aarde, Stilte, Water, Vuur, Maan, Zon en Dieren. Of nee, Dieren heet Niet zonder hen, het bovenstaande gedicht.

Archief 2017