Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is
Carol Ann Duffy

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Nieuw is dat de dagen vanaf 1 januari 2019 zijn genummerd; op 31 december kom ik uit op 365.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 28 - Hella Franken: Ik schrijf je

vrijdag 14 juli 2017

Jij vraagt waar ik nu ben en ik schrijf je: dorpje C,
waar ik zo vaak was met jou; ik kon mij ertoe zetten
eindelijk terug te gaan. Vlak naast die wasserette -
weet je nog? - beleef ik deze zomer mijn rentree.

Al de eerste dag verstrikte ik mij in de netten
der melancholie. Ons huis wilde ik zien. Met J
liep ik erheen; ik dacht dat het kon, maar jeminee,
wat deed dat zeer. Alles kwam terug, in alle facetten.

Dat het te pijnlijk is, accepteer ik nu gedwee.
En J heeft mij getroost en maakte met het idee
dat de tijd de wonden heelt meteen al korte metten.

Sindsdien, lieve A, schrijf ik dagelijks zelfportretten,
in sonnetvorm, in wat ons dorp was. In dit métier
bekwaam ik mij. Net als in leven. Dat valt niet mee.

2017


Zelfportretten in sonnetvorm schrijft zij in dit gedicht met maar twee rijmuitgangen: ee en etten. Sonnetten had dus gekund, dacht ik even, maar netten is in de vijfde regel al opgebruikt.

Die
ee als rijmuitgang gebruiken gelegenheidsdichters graag, omdat er zoveel op rijmt. Moeilijk om er dan toch iets verrassends mee te doen. Misschien dan Hella Franken daarom in het sextet afwiijkt van drie keer a (ee) en drie keer b (etten) en, ter uitdaging, zelfs kiest voor vier keer a.

Intussen is zij dus nog steeds in C, ergens in de buurt van Rome. Zelfportretten in sonnetvorm - ja, wij leren haar steeds beter kennen.

Archief 2017