Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 24 - Joost Zwagerman: God, de zijne

woensdag 14 juni 2017

Toch is God hooguit een
vage kennis. Hij is niet eens
een verre facebookvriend.
Mijn vriend de nog-niet-dode
dichter Rogi Wieg kent Hem beter.
Worstelende initimi, die twee.
Mijn vriend de nog-niet-dode
dichter Rogi Wieg schreef dat God in
de Hel aan de wereld heeft
gewerkt. Rogi zegt, de hel 
is in alles neergelegd. Mijn vriend
is nog niet dood, al wil hij wel.
En niet. Of wel. Ik word verhoord,
monddode kroongetuige. Door-
heen het sprakeloos verwarde
nee probeert een ik heel dun
of het nog tijdig kan gezegd.
In herhaling wat mijn nog-niet-
dode vriend over het helse
van de goede niet-zo-goede God
beweerde. Ik probeer, mijn
vriend hij gaat niet dood. Rogi

komt in een gedicht terecht.

2015


Op 20 juni 2015 mailde Joost Zwagerman (z
ie hier en hier) naar de vriendengroep waartoe ook Rogi Wieg behoorde. De laatste had hun kort daarvoor te kennen gegeven dat hij de strijd met het leven niet meer aankon en daarom, na decennia vechten tegen zijn depressies, voor euthanasie had gekozen. Joost Zwagerman schreef:


Zijn aangekondigde dood is intens droevig, maar misschien past het om, afgaand op de ene procent hoop tot overleven die Rogi zelf nog heeft, alles in te zetten op die ene procent, en hem ervan te doordringen dat wij ons richten op die ene procent. [...] Als op dit moment niet alles is verloren, heeft het zin om bij voortduring van alles te zeggen en te schrijven aan Rogi [...]: een (korte) tekst, een gedicht...

Zelf beet hij het spits af met bovenstaand gedicht; anderen volgden. Maar Rogi Wieg had meer vertrouwen in die 99 procent en stierf op drie weken later: op 15 juli 2015. Niemand had toen kunnen denken dat Joost Zwagerman zelf nog geen twee maanden later ook een einde aan zijn leven zou maken.

Zwagermans gedicht aan Rogi Wieg (1962-2005) staat, samen met nog ruim honderd andere, in de bundel In de kring van menselijke warmte. Hommage aan Rogi Wieg. Gedichten van voornamelijk bevriende collega-dichters, maar ook van andere intimi, onder wie zijn vrouw. Ik kom morgen nog graag op deze fraaie uitgave terug. 

 

Archief 2017