Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is
Carol Ann Duffy

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Nieuw is dat de dagen vanaf 1 januari 2019 zijn genummerd; op 31 december kom ik uit op 365.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 24 - W.H. Auden: Begrafenisblues (2)

maandag 12 juni 2017

Zet alle klokken stil, snijd de telefoonlijn af,
Weerhoud de hond met een vet bot van geblaf.
Doe de piano's dicht en breng met befloerste trom
De kist naar buiten, wenk de rouwenden Kom.

Laat vliegtuigen erboven cirkelend in klaagvlucht
De tijding Hij Is Dood krabbelen in de lucht,
Doe om de witte halzen van de stadsduiven kripkragen,
Laat de verkeersagent zwartstoffen handschoenen dragen.

Hij was mijn Noorden, mijn Zuiden, mijn Oost en West,
Mijn werkweek en mijn op zijn zondags best,
Mijn middag, mijn middernacht, mijn babbel en mijn lied;
Ik dacht dat de liefde eeuwig duren zou: mooi niet.

Doof de sterren, die hebben hier nu niets te zoeken
Ontmantel de zon, de maan mag je ook opdoeken,
Giet de oceaan uit en veeg het bos bijeen:
De kans op iets goeds is voor eens en altijd heen.

1938


Zondag
schreef ik in deze rubriek over Begrafenisblues in de vertaling van Willem Wilmink. Maar Nee, Plato, nee, verschenen in 2009, is de eerste grote tweetalige bloemlezing uit het werk van deze beroemde Britse poëet (1907-1973).
Drie dichters - Benno Barnard, Huub Beurskens en Wiel Kusters - maakten de keuze en vertaalden de gedichten. Bovenstaande vertaling is van Huub Beurkens. Een heel andere dan die van
zondag! Of toch niet? 

 

Archief 2017