Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is
Carol Ann Duffy

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Nieuw is dat de dagen vanaf 1 januari 2019 zijn genummerd; op 31 december kom ik uit op 365.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 22 - Cees Nooteboom: Nee, Doorman

vrijdag 02 juni 2017

Nee, Doorman, dat geef ik toe,
in mijn gedichten valt weinig te lachen.
Daar hebben we andere mensen voor,
die uit gebrek aan taal
een spraakgebrek nadoen.

Wat mij verbaast is de schraalte
van je verhemelte. Jij wou op je eentje
de ziel afschaffen.
Ga je gang.
Ik kwam haar deze week nog vier keer tegen,
bij Montale, Borges, Paz en Descartes.

Ouderwets, zul je zeggen.
Jouw probleem.
Woorden sterven niet, veranderen wel
soms van inhoud.
God was dood, maar heeft zoals je weet
nog steeds een naam.

Bij dit alles denk ik 
aan die overmoedige zeeman,
die met een veel te groot zeil
zo hard voor de wind voer
dat zijn schip in een klip smolt.

1999



Maarten Doorman (1957) is niet de minste. Hij is filosoof, romancier, dichter en hoogleraar aan universiteiten van Amsterdam en Maastricht. En hij is journalist, eerst voor NRC-Handelsblad, tegenwoordig voor onder meer de Volkskrant. Als die lelijk over je schrijft, trek jjij je dat aan. Zo ook Cees Nooteboom (1933), die 30 juli 1999 las dat er weinig te lachen valt in zijn bunde
l Zo kon het zijn: Wat een ernst en plechtstatigheid spreekt uit deze verzen!

Nooteboom reageerde onmiddelljk. Niet via een ingezonden brief, maar met een ingezonden gedicht in NRC-Handelsblad. En dat gedicht kreeg in 2000 een plaats in Bitterzoet. Honderd gedichten van vroeger en zeventien nieuwe. Gisteren Martin Reints, vandaag Cees Nooteboom - nog gerenommeerde dichters genoeg om hier te bespreken.



 

Archief 2017