Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 20 - Frank Koenegracht: Brief aan mijn moeder

maandag 15 mei 2017

Moet je horen, mamma, luister je?
Ik lees hier over een aanbod
waarbij zeer oude moeders met
meestal zeer oude zonen die
om niet tastbare redenen niet meer
bij ze willen slapen
een zwaan ter beschikking wordt gesteld
door de thuiszorg.
Het gaat om Hollandse zwanen.
Ze zwemmen overdag rond,
maar 's avonds worden ze opgeborgen
in prachtige vitrines.
Ze worden thuisbezorgd en in je bed gelegd.
Ze slaan hun linker vleugel om je heen: dat
is tegen angst voor duizeligheid en ze legggen
hun snavel op het andere kussen:
dat is tegen eenzaamheid.

's Ochtend worden ze weer opgehaald.
Nou, doe het maar, mamma.
Je bent er immers voor verzekerd.

2011
 

Gisteren
een gedicht van Frank Koenegracht en vandaag weer. Uit dezelfde bundel waarover Remco Campert het had in zijn zaterdagse column in de Volkskrant:
Lekker dood in eigen land (2011). Nota bene een van de twee gedichten die hij daarin citeert. Niet erg origineel vanaf deze kant, maar het is gewoonweg het mooiste gedicht uit die bundel. Met dank aan Remco Campert dus.

Archief 2017