Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is (Carol Ann Duffy)

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Vanaf 2019 zijn de afleveringen genummerd; op 31 december kom ik uit op 365. En ja, het klopt dat ik meestal al verder ben dan het jaar oud is; er is immers zoveel moois om het over te hebben.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte om dagelijks aan deze rubriek te werken.

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 20 - Frank Koenegracht: Hoe ik Remco's verjaardag...

zondag 14 mei 2017

In 1961 in Rotterdam-Zuid
werd ik plotseling met mijn meisje

uitgenodigd vor een feest
bij haar vriendin die Marja heette

en haar vriend
die zijn haar voorover had gekamd.

Een feest voor vier mensen
want het waren existentialisten.

Ze lazen Remco Campert
en lagen schuin op elkaar.

Later fietste ik naar huis
in mijn te korte winkeljas.

Thuis hadden wij geen existentialisme
maar wel een tafeltje van formica

op drie poten
in de vorm van een palet.

Op de fiets dacht ik:
wat een rare snuiter is die Campert

als hij zulke lezers heeft.
Wat zou hij schrijven.

Bij Van Brummen - boeken, potloden,
enveloppen, kantoormachines - kocht ik

Dit gebeurde overal en besprak de bundel
in de schoolkrant.

Ik schreef: zo moet het
en niet anders

2011



In zijn wekelijkse column in de zaterdagse
Sir Edmund-bijlage van de Volkskrant citeerde Remco Campert gisteren collega-dichter Piet Gerbrandy die schreef over collega-dichter Frank Koenegracht (1945). Kunt u het nog volgen? Gerbrandy noemt als belangrijk kenmerk van Koenegrachts gedichten: Je schiet in de lach en voelt tegelijkertijd een steek in de onderbuik, een soort kramp die veroorzaakt wordt door een mengeling van schrik, pijn en plaatsvervangende schaamte.

Ter illustratie neemt Remco Campert twee gedichten op uit Koenegrachts bundel Lekker dood in eigen land (2011). Gerbrandy's citaat komt van deze achterkant. Maar Campert rept met geen woord over een ander gedicht uit diezelfde bundel: Hoe ik Remco's verjaardag vierde. Dat gaat over Remco Campert zelf! Vandaar mijn keuze vandaag.

Remco Campert (en hier en hier en hier) kwam al vaak ter sprake in deze rubriek; Frank Koenegracht nog nooit. Prachtig gedicht!


 

Archief 2017