Gedicht gedacht

 Poëzie is alledaags in de zin dat het voor iedere dag is
Carol Ann Duffy

Een dagelijkse rubriek met gedichten en gedachten daarover.

Nieuw is dat de dagen vanaf 1 januari 2019 zijn genummerd; op 31 december kom ik uit op 365.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019, 20182017 en 2016.

Week 15 - Willem Vermandere: Duizend soldaten

donderdag 13 april 2017

[Beluister hier]

A' j' van ze leven in de Westhoek passeert,
door regen en noorderwinden,
keert omme den tijd, a' j' alhier passeert,
den oorlog ga j' hier werevinden.

Ja, 't is den oorlog da' j' hier werevindt
en 't graf van duizend soldaten,
altijd iemands vader, altijd iemands kind,
nu doodstille en godverlaten.

     Laat de bomen nu maar zwijgen en dat 't gras niets vertelt
     en de wind moet 't ook maar niet zingen,
     dat julder'n dood tot niets hè geteld, 
     dat waren al te schrikkelijke dingen.

     Zegt 't gaat al goed, d'r is welvaart in 't land
     en de vrede ligt vast in de wetten,
     we maken wel wapens, maar met veel meer verstand,
     maar just om den oorlog te beletten.

     En grote raketten, atoom in den top,
     we meugen toch experimenteren
     en we mikken wel ne keer naar mekaar zijne kop,
     maar just om ons t' amuseren.

A' j' van ze leven in de Westhoek passeert,
door regen en noorderwinden,
keert omme den tijd a' j' alhier passeert,
den oorlog ga j' hier werevinden.

Ja, 't os den oorlog da' j' hier werevindt
en 't graf van duizend soldaten,
altijd iemands vader, altijd iemands kind,
duizend en duizend soldaten
en nog duizend en nog duizend soldaten
en nog duizend en nog duizend soldaten.

1976


Voor toelichting: zie dit logboek.

 

Archief 2017