Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn hier, om persoonlijke redenen, niet meer terug te lezen. Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Van de zomer van 2017 tot mei 2018 vang ik mijn berichten in 120 woorden: de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Daarna bestaan die 120-woordenberichten korte tijd niet uit losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, per aflevering genummerd. Als ik ook die voorwaarde loslaat, zijn logboeken voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

In 2019 besluit ik de logboeken voortaan te nummeren, zodat zij gemakkelijk zijn terug te vinden - in de eerste plaats voor mezelf! Aan het einde van het jaar moet de teller op 365 staan. En ja, oplettende lezer: meestal loop ik behoorlijk op de zaken (lees: data) vooruit: elke dag immers dient zich aan hoofd en hart veel méér aan dan te vatten is in één enkele aflevering.

Of de teller op 31 december op 365 staat, is sinds de zomer van 2019 zeer de vraag. Ik start 1 september met het schrijven van twee biografieën, die respectievelijk najaar 2021 en voorjaar 2024 zullen verschijnen. Vanaf dat moment ontbreken de tijd en ruimte  om dagelijks aan deze rubriek te werken.
 

-----

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende. Handiger zijn de links hierna: daarmee ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Week 32 - 226. Hof van Jan [1/5]

woensdag 14 augustus 2019

In de trein zit naast me een man die in zijn telefoon zegt: dit is de voorlaatste keer dat je me hoort. 
Ik ben op de juiste plaats gaan zitten, ik hou van mensen die de leegte langzaam aankondigen. De man haakt in, belt opnieuw en zegt: dit is de laatste keer dat je me hoort. Omdat ik hem niet durf aan te kijken, kijk ik op mijn telefoon. 
Er is een e-mail van de man van wie ik hou. Er staat: dit bericht heeft geen inhoud.





Er zijn weer enkele prachtige uitgaven verschenen bij Hof van Jan. Zoals Ik ben gratis maar oneetbaar van de Vlaamse journaliste en ZKV'ster Joke Van Caesbroeck. Zeer Korte Verhaal-editie dus. Twaalf stuks, eerder verschenen in De Standaard. Min of meer autobiografisch, zoals het bovenstaande. Met de hand gezet en in honderd exemplaren gedrukt. En met als extra, in het oksel van het boekje, vier iPad-tekeningen die kunstenares Marjan Jaspers bij de verhalen maakte. Zeer fraai!

 

Archief 2019