Logboek

De weekboeken van 2012 t/m najaar 2016 zijn op deze site niet meer terug te lezen.
Het Weekboek heet inmiddels Logboek en is letterlijk een Dagboek.

Sinds de zomer van 2017 vang ik mijn berichten in 120 woorden:
de lengte van het dagelijkse IK'je op de achterpagina van NRC-Handelsblad.

Sinds eind mei 2018 bestaan de series van 120-woordenberichten een korte periode niet meer uit
losse afleveringen, maar vormen zij een geheel, zij het wel per aflevering genummerd;
begin juni laat ik ook die voorwaarde los: logboeken zjn voortaan zo lang als ze moeten zijn.  

Dat in het beeld de klok op vijf uur staat, is omdat ik elke ochtend
schrijf van 5 tot circa 8 uur.

Met de pijl rechts van ARCHIEF (zie onderaan deze pagina) ga je terug naar het vorige jaar; met de pijl links vooruit naar het volgende.
Met de links hierna ga je naar de inhoudsopgaven van 2019 en 2018 en de logboeken van 2017 en najaar 2016.

Week 0 - Appeltjesgroen en Brandweerrood

donderdag 03 januari 2019



In Den Helder is ophef ontstaan over de nieuwe kleur van het huis van inwoonster Ineke van Amersfoort: zij liet het appeltjesgroen schilderen. Buren zeggen dat ze er last van hebben; vooral als de zon erop staat en het groen in de huiskamers reflecteert.

In de wijk waar Van Amersfoort woont, staan meer huizen met een kleur. Na zalmroze en turquoise vond zij het tijd om haar huis groen te schilderen. De buurt en de gemeente eisen dat het huis in een andere kleur wordt geschilderd. Het appeltjesgroen zou niet passen in het karakter van de wijk.

Buurtbewoners vinden de kleur te hard en willen liever pastelkleuren in de wijk. Van Amersfoort is het daar niet mee eens: "Het is gewoon willekeurig", zegt ze. "Rood mag, blauw mag, geel mag. Dan mag appeltjesgroen ook."

Toch staat de gemeente erop dat de kwast er overheen gaat. Later vandaag heeft Van Amersfoort een laatste gesprek met de gemeente om te pleiten voor haar groene huis. Na zes weken komt de omgevingscommissie, die gaat over het kleurbeleid in de wijk, met een definitieve uitspraak.



Ik maakte dezelfde ophef mee toen ik mijn huis in de Rosmalense wijk Kattenbosch brandweerrood liet verven en het vanaf dat moment omdoopte tot Het Rode Huis. De eerste meters verf waren nog niet droog toen buurtbewoners al aan de deur stonden om mee delen dat dit toch echt niet de bedoeling kon zijn. En toen ik antwoordde dat dit toch echt wèl ging gebeuren, stond binnen een dag de gemeente op de stoep en liet de werkzaamheden stilleggen. Op Kattenbosch immers, zo vertelde de ambtenaar, waren slechts drie kleuren toegestaan: grijs, bruin en nog bruiner. 

Tijd voor een rondje door de wijk: lange de witte huizen, het blauwe, het rode – weliswaar donkerder, maar toch rood. Hoezo slechts de keuze uit drie kleuren? De ambtenaar vertrok en liet bezwaarmakers en mij al binnen een week weten dat van een verbod geen sprake kon zijn, omdat er eerder ook geen bezwaar is gemaakt tegen die andere kleuren. Sindsdien werd het contact in de buurt er niet beter op.

De bewoners van twee huizen verder houden ervan een brandje verder op te stoken en besloten onmiddellijk om hun huis nummerbordgeel te verven. Achter de voordeur stonden ze te popelen tot de eerste klagers zouden aanbellen, maar… niemand kwam. 
 



Ik wens Ineke van Amersfoort ook de meer rekkelijke in plaats van precieze gemeenteambtenaren toe. En misschien wat méér wijkgenoten die zich solidair verklaren en nu al aankondigen hun huizen binnenkort brandweerrood en nummerbordgeel te schilderen. RAL-nummers zijn op aanvraag gretig beschikbaar!

Archief 2019